கேட்டேன்...கேட்டேன்...கேட்டேன்...

மொக்கை இல்லாத பதிவு கேட்டேன்
மொத்தல் இல்லாத விமர்சனம் கேட்டேன்
நெட்டில் என்றென்றும் வேகம் கேட்டேன்
ரகசியம் இல்லாத கிசு கிசு கேட்டேன்

உயிரை கிள்ளாத வாதம் கேட்டேன்
ஒற்றை வரியில் பின்னூட்டம் கேட்டேன்
வலிகள் செய்யாத விவாதம் கேட்டேன்
வயதுக்கு சரியான வெப்சைட் கேட்டேன்

கடிகள் இல்லாத "நையாண்டி" கேட்டேன்
இளமை கெடாத "கேபிள்" கேட்டேன்
பறந்து பறந்து "தமிலிஷ்" கேட்டேன்
பாசாங்கு இல்லாத "தமிழ்மணம்" கேட்டேன்

விரலின் நுனியில் பதிவை கேட்டேன்
பதிவின் மத்தியில் மொக்கை கேட்டேன்
தானே விழுந்திடும் ஓட்டை கேட்டேன்
தலையை கோதும் பாராட்டு கேட்டேன்

நிலவில் நடக்க சாலை கேட்டேன்
ஒல்லிக் குயிலியின் நாடகம் கேட்டேன்
நடந்து போக ரோட்டை கேட்டேன்
கிடந்து உருள சரக்கு கேட்டேன்

தொட்டுப்பார்க்க நமீதா கேட்டேன்
எட்டி பிடிக்க சங்கீதா கேட்டேன்
துக்கம் மறக்க சுனைனா கேட்டேன்
பக்கம் பார்க்க பாவனா கேட்டேன்

பூமிக்கெல்லாம் ஒரு புல்(full) கேட்டேன்
புல்(full)லுகெல்லாம் சைட்டிஷ் கேட்டேன்
மனிதர்கெல்லாம் ஒரு பானம் கேட்டேன்
பறவையையெல்லாம் பொறித்துக் கேட்டேன்

குறைந்த பட்சம் முட்டை கேட்டேன்
இத்தனை கேட்டும் கிடக்கவில்லை இதிலே எதுவும் நடக்கவில்லை
வாழ்வே வாழ்வே வேண்டாம் என்று கவுஜை கவுஜை கேட்டேன்

இன்னும் எழுதலாம்... பதிவர்களே... நீங்களும் கொஞ்சம் பின்னூட்டத்திலே கேட்டுட்டு போங்க.. (பி.கு. நைனாவிடம் கைமாத்து கேட்டேன் என்ற வரி ஏற்றுகொள்ள படாது... )

சரக்கே உன்னை ஆராதிக்கிறேன்...

போதை என்பதற்கு சரியான இலக்கணம் எது?அது நம் பார்வையை பொறுத்த விஷயம்.. எனக்கு பதிவுகள் மிகவும் பிடிக்கும்.. என் நண்பன்.. என்னா ரசனைடா உனக்கு? வேலை வெட்டி இல்லாமே போடுறது... என்பான்.. சற்றே தீவிரமாய் சிந்தித்து(?) இடதுசாரி, வலதுசாரி அப்பப்ப, ரம்பா சாரி சிலுக்கு சாரி... (சாரி நான் கொஞ்சம் ஓவரா தான் போயிட்டேன்...) என உரித்தெடுத்து எழுதி இருப்பார்கள், அவர்கள் (உரிமைதான்) அதுதான் ஒரு வித்தியாசமான அப்பீலை அவர்களுக்கு (தோ..பார்டா) கொடுத்திருக்கும்) லக லக லக..... தளத்தின் நையாண்டி நைனாவை "அவதாரில்" பார்த்தால் கேவலமாக இருப்பார். (ஹேய்... மிஸ்டர் பீன், கல்ல கொண்டு அடிக்காதே... நைனா பாவம்) ஆனால் நேரில்..? மேன்லி & மெஜஸ்டிக்... (ஹேய்... மிஸ்டர் நைனா, சொல்ல கொண்டு அடிக்காதே... பதிவர்கள்.. பாவம்.) ஏன்? 'டங்கள் அன் டங்களில்' எவர்சில்வர் பாத்திரம் எனக்கு அகோரமாய் இருந்தது.ஆனால் என் வீட்டு மண்சட்டி.. அது அழகு..



ஒரு விளம்பர படப்பிடிப்பில் சிறந்த கவிஞர் விருது பெறாத அண்ணன் தண்டோரா அவர்களின் புகைப்படம் பார்த்தேன். மிக எளிமையான கிராமத்து இளைஞன்(?) முகம். வலிகள் தாண்டி கிடைத்தவெற்றியின் தாக்கம் அவர் முகத்தில் ஜொலித்தது.[இப்ப அண்ணி உங்களை அடிக்குறதை நிறுத்திட்டாங்களா அண்ணா... ஓ....... இது பொது தளமா.... மன்னிக்க.. அப்புறமா தனியா இருக்கப்ப... கலைஞர் காப்பீட்டு திட்ட அட்டை எடுத்து வச்சிக்கிட்டு.. 108 க்கு போன் போடுங்க... (கலைஞர் காப்பீட்டு திட்டத்திற்கு நன்றி... இல்லேன்னா நானும்லோ போய் அடி வாங்கணும்...)] அப்படியொரு களை ..அந்த தன்னடக்கமான ,பெருமிதம் கலந்த மெல்லிய புன்னகையில் பேரழகாய் தெரிந்தார்.

போதையான விஷயங்களை பதிவு செய்ய வேண்டும் என்று அலைந்து கொண்டிருந்தேன்..பதிவு, எதிர் பதிவு, பின்னூட்டம், புண்ணூட்டம், கவுஜை, எதிர் கவுஜை, மொக்கை, மைனஸ் ஓட்டு, எதிர் வினை, தொடர் பதிவு, கதை போட்டி, கவிதை போட்டி, பலாப்பட்டறைகள இன்னும் இத்யாதிகள்.. ஆனால் திருப்தியே வரவில்லை. நண்பர் ஒருவர் சொன்னார். பக்கத்து ஊரில் ஒரு வி'அலம்பரக்காரர்' இருக்கிறார், அவருடன் ஒரு நாள் கழித்து விட்டு வா..

வி'அலம்பரக்காரரின்'எளிமையான அறை.... நாலைந்து ஆட்டு குட்டிகள், கோழிகள், ஒரு நாய். வேறு மனிதர்கள் இல்லை... (அவரு என்னிக்கு கவிதை எழுத ஆரம்பித்தாரோ அன்னிக்கு சுவரு ஏறி குதிச்சு ஓடி காணாமே போனவங்கதானாம்...)அப்புறம் ஒரு ரகசியம்.... அலமாரியின் பின்புறம், யாரோ ஒரு ஆங்கில பெண்மணி போஸ் கொடுத்து இருக்க, பளபள காகிதத்தில்... வெளிநாட்டு அச்சில்...(உங்களுக்கு ஏன் வடியுது எச்சில், அஸ்க்கு புஸ்கு... நீங்க எதிர் பார்க்குற புத்தகம் இல்லே...) கவிதை புத்தகம், இலக்கிய புத்தகம், வரலாற்று புத்தகம். "டேமிக்கோ படாக்கோவ்", "புஸ்க்கன் மிஸ்டா சூங்" போன்று வாயிலே நுளையாதது எல்லாம் அதுக்கு பேராம்.

அவருக்கு எழுபது வயதிருக்கலாம். ஆனாலும் "யூத்து" என்று அவரை சேர்ந்தவர்கள் சொல்லி "கொல்வார்கள்", இவரிடம் என்ன போதைய காண்பது என்று அந்த அறை.. விட்டு வெளியேறி விட்டேன்..



அன்றைய தினம் பொழுது சாய்ந்தது... பாருக்கு கிளம்பினேன்.. அந்த மாலையில், அந்தி வேளையில் எதுவும் அழகாய்த்தான் இருந்தது... ஒரு மரத்தடி. அந்த "யூத்தை" பார்த்தேன்.. அவரா இவர்? என்னால் நம்பமுடியவில்லை.. ஒழித்து வைத்திருந்த ஒரு பேரல் சரக்கை ஒற்றை ஆளாய் முடித்து கொண்டிருந்தார்.. "கொலை வெறி" ராகத்துடன் ஏதோ ஒரு டப்பாங்குத்து பாடல்.. செவி கிழிந்தது... அவர் தலைக்கு பின்னால் கதிரவன்.. என் கோணத்தில் இவர் குரல் "இனிமை" தாங்காது... ஆதவன் அரண்டு ஓடுவதாகவே.....

பலர் கண்ணை குத்தி, பதமாக மறைந்து, நவிழும் கோப்பையை அழகாய் பற்றி, அதுவும் நழுவினாலும், நழுவி விடும் என்று எண்ணி ஒரு புட்டியில் அடைத்து, ரப்பரும் மாட்டி கையில் பற்றி கொண்டு.. குழந்தைக்கு முதல் முலைப்பாலை ஊட்டும் தாயை போல் அவர் கைகள் போதையில் நர்த்தனம் புரிய எனக்குள் விவரிக்க இயலாத பிரமிப்பு தோன்றியது.. உலகில் இதை விட போதைய காண முடியாது என்றே தோன்றியது.. அவரையே அப்பட்ட காப்பி அடிக்க ஆரம்பித்தேன்.. அப்போது நீங்கள் என்னை பார்த்திருக்க வேண்டும்!! என்னை விட கேனையன் யாரும் இருக்க முடியாது என்ற முடிவிற்கு நீங்கள் வந்திருப்பீர்கள்... பின்னே.... நான் அவரை காப்பி அடிக்கேறேன் என்று சொல்லி "ஒரிஜினல் காப்பி"யை தானே அடித்துகொண்டிருந்தேன்.. கிளாசு கிளாசாய்..... (ஏதோ ஒரு பதிவுலே.. அப்படின்னு சொல்லி... இன்னும் மொக்கை போட விரும்பலே... இன்றைய பதிவுலே... எழுத்தாளர் தண்டோரா அண்ணன் போட்டத கொஞ்சம் கற்பனை சேர்த்திருக்கிறேன்... உல்ட்டா அடித்திருக்கிறேன்...)

போதை என்பது என்ன?உங்கள் பார்வையிலிருந்து எழுதுங்கள்..விதிமுறைகள் இல்லை... நான் அழைப்பது.. வேண்டாம்... நான் கூப்பிடாமலையே... எல்லாரும் காண்டாகி... வந்து கிட்டு இருக்காங்க... இருந்தாலும் பதிவுலக கடமை மீறக்கூடாது... பாருங்க.. அதனாலே அழைசிடுறேன்..

1 . "தமிழ் தாயின், கலைச்செல்வன்" அண்ணன் தண்டோரா.
2 . "மும்பை தாயின், தத்து பையன்" இரும்புத்திரை அரவிந்த்.
3 . "சூரத் கோட்டையின் சிங்ககுட்டி" ராசு...
4 . "கோடம்பாக்கத்தின் கோடை இடி" அண்ணன் கேபிள் சங்கர்.

டிஸ்கி: முன்பு எழுதிய ஒரு மரண சாசனம்:

சமையல் கட்டில் இருக்கிறேன்!!
பயமாய் இருக்கிறது...

அதே வரிகள்தான்..ஆனால்
இந்த முறை
நான் சமைத்ததை பார்த்து..!!

டிஸ்கி : 2
இந்த இடுகையை நீங்கள் படிக்கும் போதும், பின்னூட்டம் இடும் போதும், வாக்களிக்கும் போதும்...அப்படியே மெர்சலாகி என்னை திட்டும்போதும்... .ஆஹா....எவ்வளவு போதை !!

படையப்பா இப்போ மொக்கையப்பா...

நீங்களே இந்த பதிவை / பாடலை "சிங்க நடை போட்டு சிகரத்தில் ஏறு..." என்ற பாடல் மெட்டில் சற்று வாய்விட்டு பாடி பாருங்கள்...
பொருந்தி வருகிறதா இல்லையா என்பதை
உங்கள் கருத்தை பின்னூட்டதிலே சொல்லுங்க.




மொக்கை களை எழுதி பதிவினில் போடு...அடே..யப்பா.....
பதிவினை போட்டால் கமண்டதை போடு...அடே..யப்பா.....

மொக்கை களை எழுதி பதிவினில் போடு...
பதிவினை போட்டால் கமண்டதை போடு
என் பேரு மொக்கையப்பா... காஞ்சி போன சக்கையப்பா...
என்னோட உள்ளதெல்லாம் ஊத்திகிட்டு மட்டையப்பா....

நெஞ்சில் பீடி புகையப்பா... பின்னால் நூறு பகையப்பா...
பந்திக் கென்று வருகையில் பத்துவிரல் படையப்பா
மொக்கையுள்ள பதிவனப்பா... நான் பதிவு வச்ச அனானியப்பா...

என்றும் கும்மியடிப்பேன் நானப்பா நன்றியுள்ள ஆளப்பா
தாலாட்டி வளர்த்தது தமிழ்நாட்டு மண்ணப்பா

பத்துபக்கம் படிக்கிற மொத்த சோகம் வேண்டாம்
பட்டங்களை வாங்கித் தரும் பதிவும் வேண்டாம்
ஓட்டுகள் இடவேண்டாம் நல்ல பரிந்துரையும் தர வேண்டாம்
தமிழ்த் தாய்நாடு தந்த அன்பு போதுமே

என் ஒரு பக்க மொக்கைக்கு இரு பக்க கமண்டை கொடுத்தது தமிழல்லவா
என் உடல்பொருள் ஆவியை தமிழிஷுக்கும் தமிழர்க்கும் கொடுப்பது முறையல்லவா

உன் பதிவை எம்பி உயர்த்திட பாரு
உனக்கென கெளப்பு ஒரு தகராறு
உனக்குள்ளே 'சக்தி'யிருக்கு
அதை உசுப்பிட வழி பாரு
சுப வேளை நாளை மாலை சூடிடு

அட எவனுக்குள்ளே எப்ப சண்டை எவனுக்கு என்ன இழப்பு கண்டதில்லை ஒருவருமே
ஒரு மொக்கைகுள்ளே அடைப்பட்ட நல்பதிவு சூடாகும் அதுவரை தமிழ்மணமே...

கும்பர்... சினிமாப்பாடல்கள்... பேதையழகு... சந்தம்...

டி.ராஜேந்தர் என்ற பெயரை கேட்டதும் நமது குழந்தைகளின் முகமோரம் ஒரு திகிலும்... அவரின் தாடியும் அதை கோதிவிட்டுக்கொண்டே வேலை மெனக்கட்டுன்னு அவர் "தட்டி பார்த்த கொட்டாங் கச்சி..." என்று அவர் சிலுப்பும் வார்த்தையும் நமது நினைவில் அரை நொடி "டெர்ரராக" வந்து போய்விடுகிறது. என்றாலும் அவரின் கற்பனை வளம் (தமிழ் எம்.ஏ)மிகவும் ஆழமானது.

வாடா என் மச்சி..
வாழைக்காய் பச்சி...

என்று ரயில் பயணங்களில் அவரின் விருந்தோம்பல் பண்பு புருவமுயர்த்த வைத்தது அனைவரையும்..

ஹே டண்டனக்க டனக்கு னக்க
ஹே டண்டனக்க டனக்கு னக்க

என்று அடுத்தடுத்த வரிகளில் ரைமிங்கோடான சந்தங்கள் மிக மிக அற்புதமாய் இருக்கும்.அதுவும் இன்றைய நாக்க முக்க பாடலுக்கான அட்சாரம் அவர் அன்றே போட்டது, பாடியது, ரசிக்கப்பட்டது.

“அன்ன பூர்ணாவா.... ஆர்ய பவனா....’ என அவ்வப்பொழுது பிற ஹோட்டல்களை ஒப்பிட்டு ஒப்பிட்டு,ஒரு கணவனின் பார்வையில், தானே கஷ்டப்பட்டு உண்டாலும் மனைவியின் சமையலை வர்ணிப்பது. இது ஆண்டாண்டு காலமாய் தொடர்ந்து கொண்டே தான் இருக்கிறது, ஒவ்வொரு இல்லங்களிலும்.

"மில்லி லிட்டருக்கு கொண்டாட்டம் என்னைப் பார்க்கையிலே..."என குடிகாரர்கள் கொளரி, நாக்கை, உதட்டை கடித்து பாடும் பொழுது மனைவியர் வெட்கப்பட்டதை விட "மில்லி லிட்டர்" வெட்கப்படுவது போல தோற்றத்தை ஏற்படுத்திய வரிகள்..

"பாளையங்கோட்டை களிதானோ, கூழ் தானோ, புழல் ஜெயில் வார்டனும் நீதானோ.. என ஒரு பாதிக்கப்பட்ட பாடலாசிரியரின் சாரி.. சாரி.. மன்னிக்க, கணவனின் கற்பனையில் அனைத்து ஜெயிலையும் மனைவியுடன் ஒப்பிடப்பட்ட பாடலும் அந்த வகையே.

நவீன வாழ்க்கைக்கு ஏற்ப.. இந்த ஒப்பிடல் மாறிக்கொண்டே வந்து..

ஓல்ட்மாங் சுவை போல் புளிப்பவள் இவளா
ஓல்ட்காஸ்க் கலரில் முத்துன மகளா

என ஒப்பீடுகள் காலத்தோடு ஒத்து பயணித்துக்கொண்டே இருக்கிறது.

இது இன்று நேற்றல்ல..சங்க காலத்தில் ஆரம்பித்து வைக்கப் பட்ட பழக்கமாகவே படுகிறது.

இதோ ஒரு பேதையின் "அழகை" கும்பரின் வரிகள் சொல்லும் இந்தப் பாடல் அதற்கு ஒரு சான்று.

விளக்கம்.

பெருத்த இடையைக் கண்ட வஞ்சி நாட்டுக் கொடியானது நாம் அவள் இடை பற்றும் அளவிற்கு கூட இல்லையே என வெட்கப்பட்டு ஒதுங்கிக்கொள்ள, அட... இதை கூட விட்டு தள்ளுங்க அவள் நடை கண்டு களிறு என்று கூறப்படும் யானையும் மிரள, அவள் அடிக்கு, துறவிலே துவைக்கும் போது விழும் அடியே மென்மையானது, மேன்மையானது என எண்ணி இடுப்பு கச்சையும் நீரிலே மறைய, உழைத்து களைத்து வரும் நம்ம பயலுக்கு கஞ்சுடன் சில சொல்லடியையும் கொடுக்கும் பெண் நீராடினாள்.

பாடலின் சிறப்பு

பெண் நீராடும் அழகை வர்ணிக்கும் பாடல் என்ற போதிலும், தண்ணீரில் அரசியலை கலந்து நமக்கு தண்ணீர் தராது வஞ்சிக்கும் பக்கத்துக்கு நாட்டு கொடி நம் பெண்களின் இடையை விட சிறிதானது என்றும் எள்ளி நகையாடுவது, களிரையும் விரட்டும் தளிர் எங்கள் பெண்கள் என்பது, கச்சையே மிரளும் அடி கொடுத்தாலும், தான் கொண்ட கணவனுக்கு கஞ்சி பரிமாறும் வேளையில் மட்டுமே சொல்லடி மட்டுமே கொடுப்பாள் என்று முடித்திருப்பது. கும்பரின் கற்பனையாக மட்டும் இருக்க முடியாது என்ற கேள்வியை நமக்கு விட்டு செல்கிறது...

பாடல்.


வஞ்சி மிரள இடைக்கு, அடநடைக்கு
அஞ்சி களிரொதுங்க, அடியன்னக்
கச்சம் நீரில் ஒளிப்பப் பயலுகப்
பச்சம் சொல்லடிப் பாவையும் ஆடினாள்

எப்பா...என்னா அடி....!!!.


.
அண்ணன் நர்சிம் அவர்களுக்கு நன்றி.

"பு(fu)ல்"லாலான உலகம்

மடக்கி மடக்கிகவிதை இங்கே
மடக் மடக் கவுஜை இங்கே


வீட்டிற்குள் நுழையும்முன்
சோதனை செய்யப்படும்
சுவாசங்கள், சகவாசங்கள்

எதிர்படுபவன் கண்கள் தவிர்க்க
வேறெங்கோ பார்வைகள்

நாகரீகம் காக்க
"இன்று ஒரு பார்ட்டி"

தவறான இடத்தில் கிடைத்த
சரியான உறவு

சரியான உறவையும்
தடம் மாற்றும் துர்நாற்றம்

எனக்கு கிடைத்திருந்தால்
வேலையாவது வெட்டியாவது

என்றாலும்
என்னைச் சொல்லச் சொல்லும்
தலைப்ப
..



Thanks To Our beloved Blogger Mr.Narsim. (சரக்கு அடிச்சா இங்கிலிபிஸ் தானா வருதே......!!!!)

ஆட்டுக்கோவணம்... இவனும் இவளும்...(9)!!!

"நாமளே எவ்வளவு நேரம் தான்ப்பா பேசுறது... பொண்ணும் பையனும் கொஞ்ச நேரம் தனியாப் பேசட்டும்.. அதுதானே முக்கியம்.." கூட்டத்தில் இருந்த ஒருவர் சொன்னார். இவனும் இவளும் தனியாக விடப்பட்டார்கள்.

இவன் இவளைப் பார்த்தான். ஒல்லியாகச் ஆனால் பெரிய பெண்ணாக இருந்தாள். மேக்கப் மட்டுமே இவளைக் கொஞ்சம் சின்ன பெண்ணாக காட்டியது. கூரான நாசி. அழகான கண்கள். உதடுகள் மெல்லிதாக துடித்துக் கொண்டு இருந்தன. சின்னதொரு பயமாக இருக்கக் கூடும். இவனுக்கும் வயிற்றை எதோ பண்ணியது. இது போல பெண்ணோடு பேசுவது இவனுக்கும் முதல் தடவை. தயங்கியவனாக இவள் எதிரே நடுங்கியபடி நின்றான்.

இவள் இவனை நிமிர்ந்து பார்த்தாள். இவளுக்கு பிடித்த அரைக்கை சட்டை, ஜீன்ஸ் அணிந்து இருந்தான். நிமிர்ந்து இவன் முகத்தை பார்த்தாள். இவன் இவளையே பார்த்துக் கொண்டு இருப்பது தெரிந்தது. வெட்கத்துடன் தலையை குனிந்து கொண்டாள். இவன் பேரழகன் இல்லை என்றபோதும் பார்க்க நன்றாக தான் இருந்தான். உள்ளுக்குள் சிரித்துக் கொண்டாள் அவனது நடுக்கத்தை ரசித்தவளாய்....



"நீங்க என்ன செய்றீங்க...., மற்ற விஷயங்கள் எல்லாம் புரோக்கர் சொன்னாரு... என்னப் பத்தியும் அவரு உங்ககிட்டே சொல்லி இருப்பாரு உங்களுக்கு எதுவும் கேட்கனும்னா.... கேளுங்க.." என்று பேச்சை ஆரம்பித்த அவள் தொடர்ந்து....

"இப்ப உங்கள்ட்டே எவ்ளோதான் இருக்கு?" இவள் மெதுவாக கேட்டாள்.

"இல்லைங்க.. என்கிட்டே ரொம்பலாம் பணம் கிடையாது... என்னோடது ஒரு பக்கா மிடில் கிளாஸ் பேமிலி.. நான் இப்போ வேலைக்கு போய் சம்பாதிக்க ஆரம்பிச்ச பிறகுதான் கொஞ்சம் தலை தூக்கி இருக்கோம்.. எனக்கும் கல்யாணம் ஆக இன்னும் ஒரு ஆறு வருஷம் ஆகும் போலே இருக்கு.... அதான்.... "

"அதுக்கு நான் இப்ப என்ன செய்யனும்னு நெனைகிறீங்க, என்கிட்டே என்ன எதிர்பார்கிறீங்க????"

"கண்டிப்பா.. யாரும் நான் இப்படி கேட்குறதை கேட்டாங்கன்னா சிரிப்பாங்க, ஒதுக்க மாட்டாங்க இருந்தாலும் வாழ்கை என்று வந்த பிறகு நான் கேட்காம இருக்க கூடாது என்ற முடிவுக்கு நான் வந்துட்டேன்"

"ரொம்ப கதைய பேசவேண்டாம், நான் புரிஞ்சிகிட்டேன்.... உங்களுக்கு.. என்ன பிடிச்சிருக்கா?.. என்ன எதிர் பார்க்குறீங்க???" தயங்கியவாறே கேட்டாள்.

"எனக்கு ஒன்னும் பிரச்சினை இல்லைங்க.. நிஜமாவே உங்களை பிடிச்சு இருக்கு.. குறிப்பா வெளிப்படையா பேசுற உங்க குணம்.. இப்போ நீங்க சொல்லுங்க.. உங்களுக்கு என்ன பிடிச்சு இருக்கா..? ஆனா நான் ஒரு நூத்தம்பது ரூபா குறையா தான் வச்சிருக்கேன்"

"ம்ம்ம்..... ஒக்கே சரி வாங்க, ரெண்டு நாளா ஒரு கிராக்கியும் வரலை, எதோ இப்ப வருகிற காசை வைத்து இன்னும் ரெண்டு நாள் ஓட்டனும் வாங்க பேசி பார்க்கலாம்..."

இவனுக்கு ரொம்ப சந்தோஷமாக இருந்தது. வெளியில் வந்து புரோக்கர்களிடம் இவளுடைய சம்மதத்தை சொன்னான். இவளுடைய சக தோழிகள் இவள் சம்மதத்தை கேட்டு ஆச்சரியப்பட்டு போனார்கள்.

புரோக்கர்களில் ஒருவர் ஆரம்பித்தார். "அப்புறம் மத்த விஷயங்கள் எல்லாம் பேசிடுவோம்.. எங்க கமிசனை பத்தி ஒண்ணுமே சொல்லலியே...!!!?"

"நீங்க வழக்கமா வாங்குறதை விட கொஞ்சம் குறைவா வாங்கிகோங்க...."

"அப்படி இல்லீங்க.. நீ என்ன நினைக்குரீங்கன்னு சொன்னாதான் நல்லா இருக்கும்.. எப்போதும் நாங்க தான் பேசி விடுவோம்... இப்போ இது புது கதையா இருக்கு..."

"ஒரு ஐம்பது ரூபா வாங்கிகங்க டிப்ஸா, சரக்குக்கு ஒரு ஐம்பது ரூபா வாங்கிகோங்க இடத்திற்கு ஒரு நூத்தம்பது ரூபா வாங்கிக்கங்க"

'இது ரொம்ப கம்மி... இன்னைக்கு சரக்கு விக்குற விலை என்ன? போலிசு மாமூல் என்ன? நாங்க நானூறு ரூபா எதிர் பார்க்கிறோம்."



"யோவ் சும்மா ஆளாளுக்கு போட்டி போட்டுக்கிட்டு வருவாங்க.. என்று வெட்டி கதை பேசிகிட்டு இருந்தா வந்த ஒரு கஸ்டமரையும் அனுப்பி வைக்க வேண்டியது தான்.... எதோ வந்த கிராக்கிய அமுக்கி நாலு காசு தேத்த பார்பியா அதை உட்டுட்டு...."

பேரம் வளர்ந்து கொண்டே போய் கடைசியில் பெண்ணுக்கு கொடுப்பதில் ஒரு நூறு ரூபாயை குறைத்து கொண்டும், புரோக்கர்களுக்கு முன்னூத்தி ஐம்பது என்றும் முடிவானது. அப்புறம் "'கச்சேரி' எங்கே வைப்பது" பற்றிய பேச்சு ஆரம்பித்தது. இவனின் ஆசை ஹோட்டல் "நீல மேகத்தில்" என்பதாய் இருந்தது, புரோக்கரோ, அங்கே எல்லாம் முடியாது, இங்கே பக்கத்திலே தார்ப்பா கொட்டாயிலே தான் என்று குறைவாய் கொடுத்ததை குத்தி காட்டினார். அங்கே வைத்து ஒண்ணுமே செய்ய முடியாது என்று வாதிடத் தொடங்கினான் பையன். பேச்சு வளர்ந்து கொண்டே போனது.

"யோவ்... நீ என்ன காசை கொட்டியா கொடுத்திருக்கே... ரொம்ப ஓவரா எதிர்பார்க்காதே.. எங்க புள்ளை முகத்துக்காக பாக்குறோம்.." கடைசியாக வாய் விட்டது ஒரு புரோக்கர் கிழம்.

பையனின் முகம் சிவந்து போனது. "நீங்க இவ்வளவு பேசினதுக்கு அப்புறமும் உங்க இவளை கூட்டிட்டு போனும்னு எனக்கு ஒன்னும் அவசியம் இல்ல... நான் போறேன்..."

புரோக்கர்கள் கமிசனுக்காக அடித்து கொண்டதில் கடைசியில் இவர்களின் ஆசை கருகிப் போனது. இந்தப் பெண் இவனை பாவமாக பார்த்தாள். ஏதும் செய்ய இயலாதவனாக, மறுநாள் பிளாக்கிற்கு ஒரு மேட்டரும் தேறிவிட்டதால்... இவன் நடக்கத் தொடங்கினான். மறுநாளும் பட்டினி கிடப்பது எப்படி என்று இவள் சிந்திக்க தொடங்கினாள்.
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

டிஸ்கி:
இது அண்ணன் கார்த்திகை பாண்டியின் பதிவுக்கு எதிர் பதிவு அல்ல. மீறி நம்பினால் கம்பனி பொறுப்பு ஏற்கா...

இதுக்கு பேரு என்னாது...?

நேற்றே நண்பர் டக்குளசு தளத்திலே அறிவித்து இருந்தேன், அவரது கவுஜயின் உண்மை வடிவை இங்கே எனது தளத்திலே தருகிறேன் என்று...
அதன் உண்மை களமும் வடிவும் இது தான். அதனை இங்கே தருவதில் பெருமை கொள்கிறான் உங்கள் அன்பன் நையாண்டி நைனா

இனி கவுஜ


சிறு சிறு சண்டைகள் ப‌ற்பல போட்டு,
கன்னம் வைக்கும் ஏரியா பங்கு போட்டு,
நீதிமன்ற வளாகத்தில் ஒன்பைடூ டீ அடித்து,
பஸ்ஸடாப்பில் பல பாக்கட்டுகளை அடித்து,
ஸ்டேசனில் புரபைல் திருடி கிழித்து,
பெட்டிக்கடை பில்டருமாய்,
டாஸ்மாக் பீருமாய்,
ஜெயில் வளாகத்தில் வெட்டிப்பேச்சுமாய்,
இன்னும் ஞாபகம் உள்ளது நண்பா,என்னுள்.
நீ அடிக்கடி சொல்லும் ஒரு வாக்கியம்.
"ஸ்ஸ்ஸ்யெப்பா..சென்ட்ரா ஏத்திட்டாங்கடா......!"

இது தான் நண்பர் டக்கு சாரி...சாரி....மாண்புமிகு டக்கு அவர்கள் (எந்த நேரத்திலே யாரு எப்படி, என்ன, ஆவாங்கன்னே தெரியலே.... அதுவும் வேற பயபுள்ளை "மதுரக்கார" பயபுள்ள நானு..." என்று பதிவுலே போட்டு பயங்காட்டுது... அதான்... இவ்ளோ மரியாதை ) தன்னோட ஜெயில் செல்லிலே ஒக்காந்து இருக்கும் போது அவரோட நண்பர் அவரை பற்றி சுவத்திலே எழுதுனது. ஒருவேளை இதுக்கு பேருதான் கவுஜயோ..?

பி.கு.1: இதை நம்ம டக்கு எப்படி மாத்தி போட்டுருக்கு என்று பார்க்க வேண்டும் என்றால் இங்கே போய் பாருங்க. இது எதிர் பதிவோ கவுஜயோ அல்ல, உண்மையை சொல்லும் கவுஜ.

பி.கு. 2: ஹலோ... "டக்கு" மேலே கொடுத்திருக்கும் படம் சாம்பிளுக்கு தான்.... நீ உடனே என்னோட செல்லுலே இந்த தங்கையர்(உனக்கு தான் தங்கை, அந்த புள்ளைங்க தான் இப்படி போட சொல்லிச்சுங்க) எல்லாம் இல்லை என்று புரச்சி பண்ண வேண்டாம்....

வந்தேண்டா பால்காரன்... (மாறுபட்ட வடிவில்...)

இதனை சூப்பர் ஸ்டார் நடித்த "அண்ணாமலை" படத்தில் உள்ள "வந்தேண்டா பால்காரன்..." பாட்டு மெட்டில் பாடி அண்ணன் கேபிலாரை குஷி படுத்தவும்


வந்தே.....ண்டா நையாண்டிகாரன் - அடடா...
கேபிள் பதிவ பத்தி பாடபோறேன்....
புது ஊடு கட்டி ஆடபோறேன்....

வந்தே....ண்டா நையாண்டிகாரன் - அடடா...
கேபிள் பதிவ பத்தி பாடபோறேன்.
புது ஊடு கட்டி ஆடபோறேன்....

"புல்"லு கொடுத்தா பதிவ கொடுப்பார்
ஒன்னால முடியாது தம்பி -அட
பாதி புள்ள... பதிவ..தொரக்குதப்பா
ஹாட்ஸ்ப்பாட்டை "மலை"போல நம்பி

வந்தே....ண்டா நையாண்டிகாரன் - அடடா...
கேபிள் பதிவ பத்தி பாடபோறேன்.
புது ஊடு கட்டி ஆடபோறேன்....

தன் பரோட்டாவில் ஒரு பாதி A-ஜோக்கா கொடுப்பது
கேபிளோட வேலையப்பா
அவர் கொடுத்தாலும் ஜோக்கோடு விரசத்தை கலப்பது
வாசகரின் மூளையப்பா
தன் பாரோட்டாவில் ஒரு பாதி A-ஜோக்கா கொடுப்பது
கேபிளோட வேலையப்பா
அவர் கொடுத்தாலும் ஜோக்கோடு விரசத்தை கலப்பது
வாசகரின் மூளையப்பா

தடுக்கி விழுந்தா படம்பாரு
பார்த்து வந்தா பதிவாரு
உனக்கு என்ன வரலாறு
உண்மை சொன்னா தகராரு
நீ கேபிள் போல உழைக்கலியே - நீ
டீவிடி வைச்சு பொழைக்கிருயே...

வந்தே....ண்டா நையாண்டிகாரன் - அடடா...
கேபிள் பதிவ பத்தி பாடபோறேன்.
புது ஊடு கட்டி ஆடபோறேன்....

அட நான் போட்டா.. மொக்கபதிவு நீ போட்டா.. பெரும் பதிவு
தமிழ்வெளி சொன்னதுங்க
பதிவு இருந்தாலும் தூக்கப்படும், செத்தாலும் நீக்கப்படும்
தமிழ்மணம் சொன்னதுங்க

அன்னல் காந்தி படிச்சதெல்லாம்
சண்டை வளர்க்கும் "சாரு" பதிவுங்க

நையாண்டிநைனா நான் கொடுப்பதெல்லாம்
மண்டை யொடைக்கும் மொக்கைதானுங்க

அன்னை வாரி கொடுத்தது தாய் பாலு
என்னை வாழ வைத்தது தமிழ் பாலு

வந்தே....ண்டா நையாண்டிகாரன் - அடடா...
கேபிள் பதிவ பத்தி பாடபோறேன்.
புது ஊடு கட்டி ஆடபோறேன்....



இந்தப் பாடல் திரை உலகின் முப்பத்திரெண்டாம் குலோத்துங்கன், வலை உலகின் எழுபதாம் புலிகேசி, A-ஜோக்கின் சாம்ராட் என் அண்ணன் திரு.கேபிள்சங்கரின் பாத கமலங்களுக்கு சமர்ப்பணம்.



எச்சரிக்கை: என்னோட பதிவுகளை உதாசீன படுத்தும், என்னோட பதிவுகளுக்கு வந்து ஆதரவு தெரிவிக்காத பெரும் பதிவர்களின் புகழை இவ்வாறு பரப்புவேன் என்று சூளுரைக்கிறேன்.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
உங்களுக்கு என்னையோ என் அண்ணனையோ பிடிக்காட்டி கூட பரவா இல்லை, இந்த பாடல் கூட பிடிக்காட்டியும் பரவா இல்லை ஆனா உங்க கருத்தை சொல்லிட்டு போங்க, இல்லன்னா உங்களுக்கும் இந்த மாதிரி பாட்டு எழுதப்படும்.
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

எதுவரை நண்பனாய் இருக்க!!!

வெயில் மங்கிய ஒரு மாலை வேளையில்...
இடுப்பை தழுவும் கைகளை வருடியவாறே..
போதையின் நினைவுகளில் கை கோர்த்தவர்களாய்..
நீயும் நானும் ஆடி கொண்டிருந்தோம்..!!

ஏதோ நினைவு வந்தவளாய்
சட்டெனக் கேட்டாய்
"நான் யார் உனக்கு..?"
என்னவென்று சொல்ல முடியாத
மௌனத்தில் நான் உறைந்து போனேன்..!!
உன் கண்கள் பார்த்து சொன்னேன்..
"கவர்ச்சியை கவர் பண்ணாமல், என்னை கவர்ந்த
கவரி மான் நீ..!!
அனைப்பை பொழியும் அருவியாய்...
கண்ணடிப்பில் சிருங்காரியாய்...
சுக துக்கங்களை 'சேர்ந்து'
பகிரும் மனைவியாய்...
நீ என் எல்லாமுமாக இருக்கிறாய்..
உன்னோடு இருக்கும் பொழுதுகளில்
மட்டுமே நான் என்னை
நானாக உணருகிறேன்..!!
கவனமாயும் இருக்கிறேன்..!!"

வழிந்து ஓடிய உன் கோப்பையில்
நிரம்பி இருந்தன ஜின்னும்,
என் உழைப்பும் மற்றும் ஏமாளித்தனமும்..!!
பின்பு நான் உன்னைக் கேட்டேன்..
"எனக்காக இத்தனை செய்தாய்..
உனக்காக நான் என்ன
செய்யப் போகிறேன்..?"
இறுக்கி என் கைகளை பிடித்து..
என் தோள்களில் சாய்ந்து
கொண்டு நீ சொன்னாய்..
"என் கூடவே இரு..
'ராமசேனா' வரும் வரை... நண்பனாக இரு..!!!"

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

உண்மையை சொன்னேன்.

இதை அண்ணன் கார்த்திகை பாண்டி அவர்களின் கவிதைக்கு எதிர் கவிதை என்று நினைத்தால் கம்பெனி பொறுப்பு ஏற்காது.

நண்பர்களே உங்க கருத்தை பின்னூட்டமா சொல்லுங்க.... மறக்காதீங்க.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

ரயில் பயணங்களில்...!!!

மதுரை ரயில் நிலையம். ஈரோடு வழியாக பெங்களூர் வரை செல்லும் ரயிலுக்காக காத்திருந்தேன். பிளாட்பாரம் எங்கும் மனிதர்கள் கூட்டம் கூட்டமாக நின்று பேசிக் கொண்டு இருந்தனர். வண்டி அரை மணி நேரம் தாமதமாக வந்தது. வண்டியின் உள்ளேயும் பயங்கர ஜனத்திரள். எல்லோருக்கும் பயணம் செய்வதற்கான ஏதோ ஒரு காரணம் இருந்து கொண்டே இருக்கிறது ஆனால் பணம்? (அட நமக்குள்ளும் தத்துவ முத்தா? கண்ட்ரோல் பண்ணுடா என்று ஒரு பெருங்குரல் என்னுள்ளே). கஷ்டப்பட்டு அடித்து பிடித்து ரயிலில் ஏறினால் நிற்கக் கூட இடம் இல்லை. பின்னே முன்பதிவு செய்திருப்பவர்கள் போன்று வசதி எல்லாம் நான் எதிர்பார்க்க முடியுமா? என்னருகில்.. ஒரு பாட்டி கையோடு ஒரு சிறு குழந்தையையும் கூட்டி வந்து இருந்தார்கள். அழகான, பெரிய பேத்தி வீட்டில் இருப்பாளோ என்று என் சிந்தனைய தூண்டியது பழனிபாரதியின் வரிகள்.

"தம்பி.. கொஞ்சம் இடம் விட்டீங்கன்னா வயசானவ உக்காந்துக்குவேன்.."

"ஆமா நீயெல்லாம் வரலேன்னு... இப்ப யாரு வருத்தப்பட்டா?" என்று என் மனதில் தோன்றிய எண்ணம், "பரவா இல்லை பாட்டி.. இப்படி கீழ உக்காருங்க.." என்று வார்த்தை முத்தாய் உதிர்ந்தது. இனி பழனிபாரதியின் பாடல்களையும் கேட்பதில்லை என்று "தேர்தல் கால" கொள்கை முடிவு எடுத்தேன்.

மெதுவாக கீழே அமர்ந்தவர், சாவகாசமாக சாய்ந்து அமர்ந்து கால்களை நன்றாக நீட்டிக் கொண்டார். "இருக்க இடம் கொடுத்தால் படுக்க மடி கேட்பார்கள்.." சிரித்துக் கொண்டே நகர்ந்து வந்து கதவை ஒட்டி நின்று கொண்டேன். ரயில் நகரத் தொடங்கி இருந்தது. காற்று மிதமாக என் முகத்தில் அறைந்து கொண்டிருந்தது. இரவின் குளிர் காற்றில் எங்கும் பாவி இருந்தது. ஒரு கட்டிங் ஓல்டு மாங்கினால், உடல் சுகமாய் இருந்து, உள்ளம் தான் ஆர்பரித்து ஆடியது. "அவன்" கண்ணில் மட்டும் பட்டு விடவே கூடாது என்றும் மனம் வேண்டியது.

என்னை ஒட்டி நின்று இருந்த சிலர் தங்களுக்குள் ஹிந்தியில் பேசிக்கொண்டு இருந்தனர். வடமாநிலத்தவர், வேலைக்காக இங்கே வந்துள்ளார்கள். எந்த நம்பிக்கையில் இவர்கள் தங்கள் சொந்த மண்ணை பிரிந்து வந்தார்கள்? ஆம் அவர்களுக்கு தெரிந்திருக்கிறது, தமிழர்கள் வெறுப்பது தேவை இல்லாமல் புகுத்தப்படும் ஹிந்தியை தான், ஹிந்தி மொழி பேசுபவர்களை அல்ல. சரிதானே... அவர்கள் எண்ணம் சரிதானே. இதை இங்குள்ள சில மக்களுக்கு புரிய வைப்பது எப்படி? எனக்குள் நிறைய கேள்விகள்.

வெளியே பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். எங்கும் இருள், மரங்களும் தந்திக் கம்பங்களும் பின்னோக்கி சென்று கொண்டிருந்தன. எத்தனையோ ரகசியங்களை தனக்குளே புதைத்துக் கொண்ட இரவு என்னுடைய கேள்விகளையும் விழுங்கிக் கொண்டது. ஆம் 'அவன்' கையில் மட்டும், நான் சிக்கினால், என் வாழ்கையும் பின்னோக்கி ஓடி விடும், இருண்டு விடும். வாசற்படியில் அமர்ந்து இருந்த ஒரு ஹிந்தி இளைஞன் காதில் செல்போனை மாட்டிக் கொண்டு சத்தமாக பாடிக் கொண்டு இருந்தான். எனக்கு மிகவும் பிடித்தமான பாடல். ஆனால் ரசிக்கும் மன நிலையில் நான் இல்லை. சட்டென்று தீர்ந்து போன பிரிபெய்ட் பாலேன்சு போல போல, எனது பதிவு கண்டு மக்கள் ஒடுங்குவது போல் அவனுடைய பாடல் தானாகவே தொலைந்து போனது. எதற்காக அவன் பாடலை நிறுத்தினான்? நாம் எல்லாருமே மற்றவர் நம்மை கவனிக்க வேண்டும் என விரும்புகிறோம். ஆனால் அன்றைய சூழலில் நான் அப்படி நினைக்க வில்லை. எனக்கு எப்போதுடா? ஈரோடு நிலையம் வரும் என்று இருந்தது. எனக்குள் ஒரு குற்ற உணர்ச்சி தோன்றியது. இவன் வேறு பாட்டு பாடி வம்பை இழுத்து விடுவானோ என்ற பயமும் தான். மெதுவாக ரயிலின் உள்ளே திரும்பி நின்று கொண்டேன்.

சிறிது நேரத்திற்குப் பின் வண்டி ஏதோ ஒரு ஸ்டேஷனில் நின்றது. ஏதாவது கிராசிங்கா இருக்கும் என்றார்கள். வெகு நேரமாக வண்டியின் உள்ளேயே இருந்ததால் மூச்சு முட்டுவது போல் இருந்தது. கொஞ்ச நேரம் கீழே நிற்கலாம் என்று இறங்கினேன். ராத்திரி பனிரெண்டு மணிக்கு ஒரு மனிதர் "கடலை சார், டைம்பாஸ் கடலை சார்.." என்று கத்தியவாறே கடலை விற்றுக் கொண்டிருந்தார். அட பரவா இல்லையே, இவன் சாதரண ஆள், இல்லை. எவ்வளவு சுலபமா வாழ்கை தத்துவத்தை சொல்லி போகிறான், "கடலை", "கடலை", "டைம்பாசுக்கு கடலை". ஹும்ம்.... இதையே மூணு லைன்லே மூணு வாட்டி எழுதி ப்லோகுலே போட்டு பெரிய கவுஜைன்னு சொல்லி பேரு வாங்கிரனும். என்று முடிவு செய்து, அருகில் கிடந்த சிமென்ட் பெஞ்சின் மீது படுத்துக் கொண்டேன். படுத்துக் கொண்டே கவுஜைக்கு தலைப்பு யோசிக்கலாம் ஆனால் என்னோட நிலைமை இப்ப அப்படியா இருக்கு.... விரித்து வைத்த கடலை பேப்பராய் என் பார்வையில் வானம். சின்னச் சின்ன வெள்ளை கடலைகளாய் நட்சத்திரங்கள் அங்கங்கே இருந்தன. நிலா ஏதோ ஒரு மேகத்தின் பின்னே ஒளிந்து கொண்டு இருந்தது வட்ட வடிவ வெள்ளரி துண்டு தட்டுக்கு கீழே ஒளிந்து கொள்வது போல. பொதுவாக எனக்கு தனிமை பிடிப்பதில்லை. எனக்கு கும்பல் தான் பிடிக்கும், அதுவும் இப்போதைய எனது நிலைமைக்கு கண்டிப்பா தனிமை கூடவே கூடாது.

திடீரென.. யாரோ என்னை பார்ப்பதுபோல் ஒரு குறுகுறுப்பு. ஐய்யையோ அது அவனாக மட்டும் இருந்து விடவே கூடாது என்று மனது ஓலமிட்டது. ஆனால் அது ஒரு பெண். என்னை திரும்பி பார்த்தாள். அவள் கண்களில் இனம் புரியாத ஒரு ஆர்வமும் சிநேக பாவமும் இருந்தன. அவள் என்னை ரசித்து கொண்டு இருந்திருக்கிறாள். (ரசித்து???? என் மனம் அப்படிதான் ஒயிலாட்டம் போட்டது.) எனக்கு அவளைப் பார்க்கையில் சொல்லவொண்ணாத உணர்வுகள் தோன்றின. முக்கால் மணி நேரம் கழித்து ரயில் கிளம்பியபோது நான் அவளை எனக்கு மிகவும் நெருக்கமானவளாக உணர்ந்தேன்.

ஈரோடு ரயில் நிலையம் வந்தபோது மணி ஒன்றாகி இருந்தது. அந்தப்பெண்ணும் ஈரோடுதான் போல.. இறங்கி எனக்கு முன்னே நடக்கத் தொடங்கினாள். அந்தப் பெண்ணின் முகமும் அவள் உதடுகளில் தேங்கி நின்ற சிரிப்பும் எனக்குள் நன்றாக பதிந்து விட்டிருந்தது. அவள் நின்று, என்னைப்பார்த்து கை அசைப்பாளா என்று ஏக்கத்துடனே சென்றேன். "அட.... அவளை எதிர் கொண்டு அழைக்க வந்திருப்பது யார்? அவளோட அண்ணனோ........? தம்பியோ.......? சத்தியமாக புருசனாக மட்டும் இருக்கவே கூடாது." அடுத்த விளக்கு கம்பத்து விளக்கில் பார்த்த போது, தெரிந்தது......

அட அவனே தான், அவனே தான்... ஈரோடு ரயில்வே போலிசின் ஏட்டு...! அய்யயோ இவன் கண்ணில் தானே படக்கூடாது என்று இருந்தோம். அப்படியானால் இவள்??? அவள் தான், அவளே தான். அன்று மதுரை ரயில் நிலையத்தில் போட்டு அடி பெண்டு நிமித்தினாலே அவளே தான். மதுரை ரயில்வே போலிசின் பெண் சப்-இன்ஸ்பெக்டர். அடச்சே...! வாய்க்குள்ளே நுழையாத பேரு வச்ச புஸ்தகமெல்லாம் படிச்சி, அதெல்லாம் ஞாபகத்திலே இருக்கு, வர்ணனையா வருது... நாயடி, பேயடி கொடுத்த இவளை எப்படிடா மறந்தோம்? இனி ரயில்லே எவனாவது படிச்சிட்டு வச்சிட்டு போன புஸ்தகத்தை எடுத்து படிக்கவே கூடாது. அப்படியே படிச்சா மனசிலே வசிக்க கூடாது. அப்படியே மறந்துறணும் மனசுலே வச்சி ப்லோகுலே எழுதி பேரு வாங்க நெனைக்க கூடாது. அவனே அதை படிக்க முடியாமே, மரண அவஸ்தையிலே தானே வச்சிட்டு போய் இருப்பான்.

நான் ரயிலை பிரிந்து, அவளையும் மறந்து தப்பி ஓடினேன். ஒவ்வொரு பயணமும் ஏதோ ஒரு அனுபவத்தை தனக்குள்ளாக கொண்டு இருக்கிறது. "ஜேப்படிகள்" தான் மாறிக் கொண்டு இருக்கிறோம். "ஜேப்படிகள்" தொடர்ந்து கொண்டேதான் இருக்கின்றன. இதை நான் தேர்தல் நேரம் என்பதால் சொல்லவில்லை, நம் வாழ்க்கையும் அதுபோலத்தான்.. இல்லையா..?!!

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
இது யாருடைய மனதையும் புண்படுத்தும் நோக்கில் எழுதப்படவில்லை, நகைச்சுவை, நகைச்சுவைக்காக மட்டுமே.

இது பொன்னியின் செல்வன் - கார்த்திகை பாண்டியன் அவர்களின் பதிவுக்கு எதிர் பதிவே.

அனுமதி கொடுத்த பொன்னியின் செல்வன் - கார்த்திகை பாண்டிக்கு ஒரு ஸ்பெசல் தேங்க்ஸ்
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

இனி இப்படியும் சொல்லாதீர்கள்... ப்ளீஸ்.

நண்பரின் வீட்டிற்கோ அல்லது உறவினரின் வீட்டிற்கோ காதுகுத்து, திருமணம் (இதுவும் ஒரு வகை காதுகுத்து தானோ?), போன்ற சிறப்பு தினங்களில் நீங்கள் செல்லும் பொழுது, அங்கே இரண்டு வாலிபர்களோ அல்லது வாலிபிகளோ ஓடியாடி வேலை செய்வது போல் பாவனை செய்து கொண்டிருப்பதை நீங்கள் பார்த்திருக்கக்கூடும்.

வீட்டில் உள்ள யாருக்கோ நண்பர்களாய் இருப்பார்கள் ஓடியாடி வேலை செய்வது போல் பாவனை செய்து கொண்டிருப்பார்கள். நீங்கள் போனதும் அவர்கள் உங்கள் கவனத்தை ஈர்க்க பாவனை செய்வதை இன்னும் அதிகப்படுத்தி, பல பேரை மேற்பார்வை செய்வது போலே ஆட்டத்தையும் அதிகப்படுத்துவார்கள். நண்பரிடமிருந்தோ,உறவினரிடமிருந்தோ விடைபெறும் பொழுது உங்களின் அரிய அவதனிப்பை அங்கே நீங்கள் வெளிப்படித்தி இருக்கக் கூடும்..

" அந்த ப்ளூ கலர் டிரஸ் ஸ்மார்ட்டா இருக்கான்/ செம பிகரு" என்று சொல்லி அந்த மீசைவைத்த/தாவணி போட்ட, மன்னிச்சிகோங்க.... சுடிதார் போட்ட 'குழந்தை'யின் மனத்தை கிளறி விட்டு வந்திருப்பீர்கள்.

யோசித்துப்பாருங்கள். அந்த சின்னஞ்சிறு வயதில், அதுவரை தனக்கு மட்டுமே "எதுவுமே செட் ஆகவில்லை" என்று நொந்து இருக்கும் வேளையிலே கிடைத்த இந்த முக்கியத்துவம்,கவனிப்பு,செண்ட்டர் ஆஃப் அட்ராக்ஸன் அவர்களை ஏதேதோ செய்திருக்க, வேறு ஒரு சந்தர்பத்தில், நீங்கள் வேறு ஒரு நபரை இதே மாதிரி கமன்ட்ட.... அதுவரை தன் மனதில் இருந்த நம்பிக்கை, பெருமை, கர்வம், 100 சதவீதத்தில் இருந்து 50க்கோ 30க்கோ அல்லது பூஜ்ஜியத்திற்கோ வடிந்து போனதின் தாக்கத்தை தன்னுள்ளே வைத்து, அதற்கு பெயரிடத்தெரியாமல் தவிக்கும் ஜீவன் எத்தனை? எத்தனை??

வளர,வளர இந்த ஆழ்மன வலி "குத்துங்க, எசமான் குத்துங்க... இந்த பொம்பளைங்களே இப்படிதான்" போன்ற வசனத்தை ஆண்களும், " இந்த ஆண்கள் எல்லாரும் மோசம், மலர் விட்டு மலர் தாவும் வண்டு, ஜொள்ளு பார்டிங்க" போன்ற வசனத்தை பெண்களும் ஆத்மார்த்தமா ரசிக்க செய்து, நீ பெரிய பையன்/பொண்ணுல்ல என்று ஏமாற்றத்தை, "உலகத்தை புரிஞ்சி, பக்குவபடுதல்" என்ற ஒரே காரணத்தைச் சொல்லிச் சொல்லி விட்டுக்கொடுக்கும் மனப்பான்மையில் வளரப் போகும் பிஞ்சு எத்தனை? எத்தனை??

வேலை பாரத்தை தோள்களில் ஏற்பதில் துவங்கி, குடும்ப கஷ்டங்களை பகிர்ந்து, நண்பனின் வீட்டில் வேலை செய்ய வந்தால், அந்த குடும்பத்து உறுப்பினர்களின் நட்பு பாசம் அனுபவித்த ஒரே காரணத்திற்காக வேலை செய்ய வந்தவர்க்கு தரப்படும் வரமோ சாபமோ.

இவை எல்லாவற்றையும் விட பெரிய கொடுமை, இப்படி அக்கினி முன்னிலையில் "டாவை" ஆரம்பிச்சி, பல போராட்டங்களுக்கு பின்னே அக்கினி சாட்சியாகவோ, இல்லை அண்பர் ஆறுமுகத்தின் சாட்சியாகவோ கைபிடித்த பின்பும் அந்த அக்கினி தீ அவன்/அவள் வாழ்நாள் முழுதும் எறிந்து கொண்டுதான் இருக்கும் அவசரப்பட்டுடேனோ? என்ற கேள்வியாய் மனதில்.

எனவே, " அந்த ப்ளூ கலர் டிரஸ் ஸ்மார்ட்டா இருக்கான்/ செம பிகரு" என்ற வார்த்தையை தவிர்த்துவிடுங்கள்.
அமைதியாய் அழகை ஆராதியுங்கள்.
ப்ளீஸ்...


.
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
இது அண்ணன் நர்சிம் அவர்களின் பதிவிற்கு எதிர் பதிவு அல்ல. அதனை ஒட்டி வந்த பதிவு. அண்ணே இந்த வார்த்தையையும் உங்க லிஸ்ட்லே சேர்த்துகோங்க.

நீங்க இந்த மாதிரி நொந்த ஆளா இருந்தா உங்க வேதனைய பதிவு செய்யுங்க. இல்லை மனதில் கேள்வியுடன் வாழ்பவரா இருந்தா அதையும் சொல்லிட்டு போங்க, இல்லை இப்படி எதுவும் இல்லை என்றாலும் அதையும் சொல்லிட்டு போங்க, பின்னூட்டத்திலே.
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

"கேபிள்" அண்ணனுக்கு ஒரு பகிரங்க பாடல்.

,பலபேரு பல பேருக்கு பகிரங்க மடல், எழுதுறாங்க அதனாலே நான் ஒரு சேஞ்சுக்கு பகிரங்க பாடல் எழுதலாம்னு முயற்சி செஞ்சேன். சொந்தமா எழுத நமக்கு எங்கு நேரம்? ( மூளைன்னு எழுதற இடத்துலே எப்படி நேரம்னு போட்டு சமாளிச்சேன் பார்த்தீங்களா? இது தான் நேரங்குறது.)

அண்ணன் கேபிள் அவர்களுக்கு இந்த பாடல்களை சமர்பிக்கிறேன்...

இது ஒரு புகழ் பெற்ற பாடல்.

அண்ணே... அண்ணே... கேபிள் அண்ணே...
நம்ம பக்கம் நல்ல பக்கம்
இப்ப ரொம்ப கெட்டு போச்சண்ணே...
அதை சொன்னா............ வெட்ககேடு
அதை சொல்லாட்டி....... மானகேடு

உங்க உங்க இஷ்டம் போலே
பல "widget" சேர்துட்டீங்க.
ஒன்னரை செகண்டில் லோ......டாறதை
முக்கா மணி ஆக்கிபுட்டீங்க.

அண்ணே... அண்ணே... கேபிள் அண்ணே...
நம்ம பக்கம் நல்ல பக்கம்
இப்ப ரொம்ப கெட்டு போச்சண்ணே
அதை சொன்னா ............ வெட்ககேடு
அதை சொல்லாட்டி ....... மானகேடு

பதிவு பக்க மூலையிலே சோடி ஒன்னு சேர்ந்திருச்சு..

அண்ணே... அண்ணே... கேபிள் அண்ணே...
நம்ம பக்கம் நல்ல பக்கம்
இப்ப ரொம்ப கெட்டு போச்சண்ணே

இதன் முழு வடிவம் தெரியாததால் பாதியிலேயே நிற்கிறது. அண்ணன் கேபிள் மீது ஆழ்ந்த அன்பு (காண்டு?!?! ) உள்ளவர்கள் முழுப்பாடலையும் கொடுத்து உதவினீர்கள் என்றால் நல்லா இருக்கும்.
அடுத்து அண்ணன் கேபிளை பாராட்டி ஒரு பாடல் ( சத்தியமா. பாராட்டிதாங்க...)

பதிவுக்கு பெயர்தான் கேபிள்
அந்த பதிவினில் எங்கே கேபிள்
உன் பிரிவினில் தேடுதே கேபிள்
உன் உறவிற்கு தானே கேபிள்

நீ போட்ட பதிவை நான் படித்து கண்டேன் கேபிள்.
நீ காட்டும் அன்பால் நான் நீக்கி கொண்டேன் கேபிள்.
நீ சொன்ன மொக்கை படம் பார்த்து துடித்தேன் கேபிள்.
நீ வந்த பின்னே நான் இழந்து நின்றேன் கேபிள்.

எல்லோரும் வாழ்வில் தேடிடும் கனெக்சன் கேபிள்.
மக்கள் உயிரோடு கலந்து வாழ்ந்திடும் கனெக்சன் கேபிள்.
எது வந்த போதும் மறவாத கனெக்சன் கேபிள்.
எனை இன்று வாட்டும் தனிமையில் இல்லையே கேபிள்

வில்லு படம் பார்த்த சிலகாலம் போதும் கேபிள்
மண்ணோடு மறையும் நாள்வரை பாறேன் கேபிள்
கோலிவுட்டு வடிக்கும் நீர் என்று மாறும் கேபிள்
பொன் ஏடு எழுதும் உன் படம் வாழ்த்தும் கேபிள்.


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
பெருந்தன்மையுடன் அனுமதி தந்த அண்ணன் திரு.கேபிள்சங்கர் அவர்களுக்கு நன்றி.

உள்ளத்தை அள்ளித் தா படத்திலே கவுண்டமணி சொன்ன மாதிரி நான் இங்கே என்னிட்டே இல்லாத மூளையெல்லாம் தேடி செலவழிச்சு எழுதி இருக்கேன். பணம் தான் தரமாட்டீங்க அட்லீஸ்ட் பின்னூட்டமாவது போட்டுட்டு போங்க கண்ணுங்களா.....
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

பதினாறு வயது பையனாக இருப்பதனால், வரும் பதினோரு சங்கடங்கள்!

1) நிச்சயமாக பதில் கடிதம் வரும் என்ற மூடநம்பிக்கையுடனோ, பதில் கடிதம் வரவே வராது என்ற நம்பிக்கையுடனோதான் காதல் கடிதம் கொடுக்க நேரும். இரண்டுமே கொடுப்பவருக்கு நன்மை பயக்கக் கூடியதல்ல.

2) காதல் கடிதம் கொடுத்த ஓரிரு நாட்களில் அந்த பெண்ணின், குடும்பத்தை சார்ந்த 'டெரர்' செய்திகள் ஏதாவது குறிப்பாகவோ, தகவலாகவோ அறிய நேர்கிறது.

3) "எந்த பிகரையும் இரண்டொரு நாளில் மடித்து விடுவேன். பாருங்க. மடிச்சுட்டு மேக்ஸிமம் ஒரே வாரத்துல அல்வாவும் குடுத்துடுவேன்" – இது பதின்ம வயதில் இருக்கும் எல்லாரும் சொல்லும் வாசகம். ஆனால் கவிஞர். வாலியின் டெம்ப்ளேட் வரிகளைப் போல, பதின்ம வயதில் பிகருக்கு ஏங்கி இருப்பவர்களுக்கு எப்போதுமே மாதங்கள் வாரங்களாக, யுகங்கள் கணங்களாகத்தான் இருக்கின்றன.

4) லெட்டர் கொடுத்து பல்பு வாங்கியவர் பெயர் மிஸ்டர்.எக்ஸ் என்று வைத்துக் கொண்டால், வாங்கிய ஓரிரு வாரங்களுக்குத்தான் அவர், "லெட்டர் கொடுத்த வீரன்" மிஸ்டர்.எக்ஸ் ஆக இருக்கிறார். அதற்குப் பிறகு அவர் ‘அந்த சுஜாதா பொண்ணுகிட்டே பல்பு வாங்கியவர்' என்றும், இன்னும் கொஞ்ச நாளில் ‘பிகர் செட்டாகாத, டொக்கு பய' என்றும்தான் அவர் பற்றிய பிம்பம் மனதில் படிகிறது.

5) நாம் லவ் லெட்டர் கொடுத்த பெண்ணிடம், இன்னொருவர் லவ் லெட்டர் கொடுக்கும் போது "நமக்கு பின்னாடியும் ரெண்டு பேரா?" என்ற சந்தோச குழப்பத்திற்கு அந்த அட்டு பிகரை ஆளாக்குகிறோம். அல்லது அவள் அந்த லெட்டரையும் வாங்கி கொண்டால் 'இரண்டு பேருக்கு பல்பு கொடுத்த' பாவத்திற்கு அவரை ஆளாக்குகிறோம்.

6) வாங்கிய லவ் லெட்டரை தூர எறிவது, கிழித்து எறிவது போன்றவற்றை செய்யும் சுதந்திரம் இல்லாமல், "பிடிக்க வில்லை என்றால், என்னிடம் கொடுங்கள் இல்லை என்றால் உங்க தங்கையிடமோ, தோழியிடமோ கொடுத்து பதில் வாங்கி தாருங்கள்" என்று வாங்கியவரை தவிக்க வைக்கிறோம். அல்லது அப்படி அவர் தூர எறிவது, கிழித்து எறிவது போன்றவற்றை செய்தால், ‘இந்த அட்டு பிகருக்கு இருக்கிற நெனைப்பா பார்ரா' என்ற தவிப்புக்கு நம்மை ஆளாக்கிக் கொள்கிறோம்.

7) நம்மீது காதல் கொண்டு, பதில் தந்து விட்டால், அவர் அப்படிச் சொல்லும்போது அதை நம்ப முடியாமல் அவரைப் பற்றி நாம் தவறாகப் புரிந்து, "அடச்சே... இவளை விட சூப்பர் பிகருகிட்டே கொடுத்திருக்கலாமோ" என்று நம்மை உயர்வாக எண்ணிக் கொள்ள நேர்கிறது. உண்மையாகவே பிடிக்காமல், கிழித்தெறிந்து விட்டால் அவர் அப்படிச் சொல்வதானால்... (மீண்டும் 6வது பாராவின் கடைசி வரிகளைப் படிக்க....)

8) லெட்டர் கொடுத்து திரும்ப பதில் வராத சோகத்தில் நாமிருக்கும்போது, வேறொரு நண்பர் லெட்டர் கொடுக்க, எழுத ஐடியா கேட்க, சூடு கண்ட பூனையாய் அவருக்கு நாம் மறுக்க, அட்வைசு கொடுக்க அவர் நம்மைத் தவறாகப் புரிந்து கொள்ள ஏதுவாகிறது.

9) நண்பனுக்குப் பணம் கொடுத்தால் நட்பு, பணம் இரண்டையும் இழக்க நேரும் என்று பெர்னாட்ஷா சொன்னது போல, நண்பன் மூலமா லெட்டர் கொடுத்தால் அந்த நண்பன், அந்தப் பெண், நட்பு, காதல், அதற்காக நாம் செலவிட்ட பணம், ஐயிந்தையும் நாம் இழக்க நேர்கிறது.

10) உண்மையாக காதலித்தால் உடனே எதாவது செய்ய வேண்டும் என்ற நினைப்பு வருவதில்லை. அதே காசு கொடுத்து செட்டப் செய்திருந்தால், அதன் மதிப்புணர்ந்து நிச்சயமாக... (அல்லது அப்படி நாம் நினைத்துக் கொள்கிறோம்!)

11) நல்ல காதல் என்பதால்தான் பகிர்ந்து கொள்கிறோம். அந்த நல்ல காதலை கல்யாணத்தில் முடிப்பதால் அந்த நல்ல பெண் மூலமாக நம் பெற்றோருக்கு கிடைக்கும் "ராயல்டிக்கு" நாம் தடையாக இருக்கிறோம்.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
படிச்சிட்டீங்க.....! அப்படியே நீங்களாவது ஒரு பின்னூட்டம் போட்டுட்டு போவீங்க, அந்த பொண்ணு மாதிரி ஏமாத்தாமே என்று எண்ணுகிறேன்.
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

"பொங்கு பீர் வாழ்க்கை" -'shake'கிழார்.

நைனா, விவசாயி, போண்டா, நாட்டமை, குச்சி, ஆத்தா, அழுக்கு, கொல்ட்டி, தல, விஜயகாந்து மன்சூர்அலிகான் அனைவரும் அங்கே ஆஜர். இதெல்லாம் படிச்ச உடனே அதை எதோ அரச மரத்தடி, ஊர்கூட்டம் என்று நினைக்க வேண்டாம். இவர்கள் எல்லாம், ஜாவா, ஆரகில், டாட் நெட், டெஸ்டிங், டேட்டா, டேட்டா பேஸ், டேட்டா வேரௌசிங், நெட்வொர்கிங், அட்மின் என அந்த அந்த டெக்னாலஜியில் கொட்டை தின்னு பழம் போட்டவங்க.

வேற வேற ஊரிலே இருந்து வந்திருந்தாலும், இன்று அனைவரும் ஒன்று. குச்சிக்கு சுகமில்லை என்றால் ஆத்தாவும், நைனாவும் லீவு போட்டு விட்டு இருந்து சரக்கடித்து கொண்டே கவனித்து கொள்வார்கள், விஜயகாந்து பிகர் மடிக்க மன்சூர்அலிகான் உதவி செய்து அடியும் வாங்குவார், விவசாயி சாப்பிட நாட்டாமையும், கொல்டியும் பணம் போட்டு சாப்பாடு வாங்கி வருவார்கள், இப்படி பல சொல்ல முடியும் என்றால் அந்த பாசப்பிணைப்பை நீங்களே முடிவு செய்து கொள்ளுங்கள்.


சனிக்கிழமை மாலை, 'ரம்'மடித்து, ரம்மி ஆடும் 'ரம்மி'யமான பொழுது...

"ஹே மாப்ஸ் ... இன்னைக்கு நம்ம 'அழுக்கோட' ஆளு அவனுக்கு பல்பு கொடுத்துட்டு போய்ட்டா...அதனாலே மச்சான் ரொம்ப பீலிங் ஆவுறான்...அவனோட சந்தோசமோ துக்கமோ நாம பங்கெடுக்கணும் இல்லையா... அதனாலே இன்னைக்கு கச்சேரி வச்சிருக்கு, இங்கே உள்ள குடிமகன்களெல்லாம் வருகை தந்து விழாவை சிறப்பித்து தரும்படி கேட்டு கொள்ளபடுகிறார்கள்.."

"ஹுய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்........"

"நா....ட்ட்ட்டாமை... லோகேசன் எங்கேடா? மௌர்யாவா? இக்னைட்டா? இல்லே சமத்துவபுரமா?" என இரைந்தான் கொல்டி

"எதுவும் இல்லை, நம்ம ரூம்தான்"

"நாட்ட்ட்ட்ட்டா...........மை தீர்ப்பை மாத்தி சொல்லு.... " என அனைவரும் இரைந்தார்கள்

"டே, கொல்டி நீ ஆத்தா கூடபோய் சரக்கு வாங்கிட்டு வா பஸ்ட்டு, அதுக்கப்புறம் அதை இங்கே வச்சிட்டு போய் பெப்சி, சோடா எல்லாம் வாங்கிட்டு வாங்க. நைனாவும், விவசாயியும் போய் பழம், மிச்சர், காரசேவு, சிக்கென் அயிட்டம் எல்லாம் வாங்கிட்டு வந்திருங்க, விஜயகாந்தும், மன்சூரலிகானும் போய் சாப்பாடு ஆர்டர் பண்ணிட்டு வந்திருங்க அப்புறமா போன் பண்றோம் அப்ப கொடுத்து அனுப்புங்க என்று சொல்லிட்டு வந்திருங்க, நானு, போண்டா அழுக்கு எல்லாரும் ரூமை ரெடி பண்றோம், ஹே.... தல, நீ நம்ம டீ கடைக்கு போய், மாஸ்டர் கணபதி கிட்டே நான் கேட்டேன்னு அவர் வச்சிருக்கிற சோகப்பாட்டு, குத்து பாட்டு ரெண்டையும் வாங்கிட்டு, அக்கௌன்ட்லெ சிகரட்டும் வாங்கிட்டு வந்துரு யாராருக்கு என்ன பிராண்டுன்னு உனக்கு தெரியுமில்லே...."

சங்க காலத்திற்கு முன்னிருந்தே இருக்கும் பழக்கங்கள் பல அதில். பேதைகளை கண்டு போதைகளை ஏற்றும் கலையும், பின்னர் போதை ஏற்றி பேதைகளை மறக்க முயற்சி செய்யும் கலையும், அன்றும் இன்றும் என்றும் மாறாதது. அதனாலே இங்கே சுவாரசியத்திற்கும், கேலிக்கும், கிண்டலுக்கும் பஞ்சமிருக்காது.


"... டே....ய் நைனா எது எதுல்லாமோ சொல்லுவியே, நம்மளோட, அழுக்கோட இந்த சிச்சுவேசனுக்கு ஒன்னு சொல்லு பார்போம்?" , என்று தொடங்கினான் குச்சி.

"டேய் குச்சி, உனக்கு எவனையாவது கொடையலன்னா, தூக்கமே வராதே" இது போண்டாவின் நக்கல் வார்த்தைகள்.

"ஏன்டா.... ஆரம்பிக்கிறதுக்கு முன்னேயே நீங்க ஆரம்பிசிட்டீங்கலாடா...???" என்று ஆவேசமான ஆத்தாவை "ஆத்த்த்த்த்தா, அவன் தெரியாம செஞ்சிட்டான், அதுக்காக நீ ஆரம்பிசிராதே ஆத்த்த்தா....ஆஆஆ" என்று சமாதான படுத்தினான் தல

அனைவரும் வட்டமாக அமர்ந்து கொண்டார்கள், 'கொல்டி', 'நாட்டாமை', 'குச்சி' மூவரும் பியரோட காத்திருக்க, மற்றவர்கள் தங்கள் கிளாசை 'விவசாயி' முன்னாடி வைத்தார்கள் 'தண்ணி'பாச்ச. நைனாவை எடு பிடி வேலைக்கும், யாரவது வந்தால் பதில் சொல்வதற்கும், யாருக்காவது போன் வந்தால் பதில் சொல்வதற்கும் இடையில் ஏதேனும் தேவை பட்டால் வாங்கி வருவதற்கும், சைடு டிஷை காலி பண்ணுவதற்கும் வைத்து கொண்டார்கள். கச்சேரி ஆரம்பிச்சு கண ஜோரா மூணு ரவுண்டு போச்சி...

"டேய்.... ங்கொய்யாலே நைனா இப்போ சொல்லுற உன் பாட்டை.... " - குச்சி.

"நான் சொல்லவில்லை 'shake'கிழார் பெருமான் சொன்ன பாட்டு ஒன்னு இருக்கு புடிச்சிக்கோ ...."

இந்தா அந்த பாட்டு:

"பொங்கு பீர் வாழ்க்கை அன் சிறை
தம்பிநாமும் தப்பாது குடிப்பது ஒழியுமோ
பாரிலியது செழீஇய நட்பின் மயலியல்
ஏறி கயிற்று தருவை கூந்தல்லில்
களியவும் உளதோ நீ மடிக்கும் பிகரே"

"என்னடா.... இவன் ஏறுன போதைய இறக்கிருவான் போல இருக்கே......?, இப்ப நீ என்னதான் சொல்ல வரேடா....?" என்று எரிச்சலடைந்தான் தல.

"அவன் இவன் என்று ஏக வசனம் தேவை இல்லை, அவை அடக்கத்துடன் கேட்கா விட்டால் தக்க "பதிலடி" கொடுக்கப்படும்" -விஜயகாந்து.

"மன்சூர் அலிகானிடம் வாங்கின அடிய என்கிட்டே கொடுக்கலாம்னு பாக்குறியா? அது இங்கே நடக்கதுடீ....." என வெறுப்பேற்றினான், தல.

நாட்டாமை களத்திலே வந்து " இங்கே பாரு நைனா, எங்க தமிழ் வாத்தியார், தேவ கசாயம்....., சார்ர்ர்ர்ரிப்பா தேவ சகாயம் மாதிரி அறுக்காம பட்டுன்னு மேட்டரை சொல்லு"

"இதப்பாருரா, சங்க புலவர்கல்லாம் ஒன்னா சேர்ந்திடுசி...", என்று சொல்லி கொண்டே விவசாயி, அழுக்கு, கொல்ட்டி, விஜயகாந்து மன்சூர்அலிகான் எல்லாம் ஒரு சிறு குழுவாகி சவுண்டு விட ஆரம்பித்தார்கள்.

"குடிகாரர்களே..! சாந்தமாக உரையாடுங்கள்" - நாட்டாமை

"சண்டையும், சத்தமும் குடிகாரர்களின் பரம்பரை சொத்து, அதை மாத்த யாராலும் முடியாது." இது நைனா.

"ஏ ... யப்பா ... நைனா, உம் பாட்டுக்கு வெலக்கத்தை சொல்லு" என்று போதையில் வெறித்தான் குச்சி.

"பொங்கி வரும் பீர் போன்றது வாழ்கை. அன்பு சிறையில் கட்டுப்பட்டுள்ள தம்பீ... நாமும் வாரம் தவறாது குடிப்பது ஒழியுமோ? பாரில் உண்டான நட்பு, அதாவது பார் என்று நாம சரக்கடிக்கிற பாரையும் சொல்லலாம், எல்லாருக்கும் வாழ இடம் கொடுத்திருக்கிற இந்த உலகத்தையும் சொல்லலாம். பாரில் உண்டான நட்பு, பிரியம் என்ற கயிற்றினால் கட்டப்பட்டது, நீ கயிறு கட்டி சொந்தம் ஆக்கி கொள்ள விழையும் பெண்ணின் கூந்தலில் உள்ள மணத்திலும் விஞ்சி விடுமோ? நட்பின் மணத்தினால் நாம் கொண்ட நட்பு"

"இதன் மூலம், நைனா... நீ அழுக்குக்கு கூறும் கருத்து?" - குச்சி.

"கவலை படாத சகோதரா, உன் பிகர் கைவிட்டாலும், கைவிடாது நாங்கள் நண்பர்கள் இருப்போம்" என்று சொல்கிறார்.

"எய்யா நைனா, சாமி.... போதும்டா ..உன்னோட ... வெளக்கம்..." என்று எல்லாரும் கோரசாக சொல்லி தீர்த்தமாடி மட்டையானார்கள்.

'shake'கிழார் பெருமான் தந்த அருமையான பாடலை அசை போட்டபடி, நைனாவும் தூங்கிப்போனான், வாழ்க 'shake'கிழார் என்று முனு முனுத்தவாறே......

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

அறிவிப்பு : இது யாரையும் புண் படுத்தும் நோக்குடன் எழுதப்பட்ட பதிவல்ல. நகைச்சுவைக்காக மட்டுமே எழுதப்பட்டது.

இடைத் தேர்தல்... கடைக்கண் பார்வை..அழகியல்! கும்பர்...

"அவள பார்த்தியா,என்னா திமிர் இருந்தா அப்பிடி ஒரு கேள்வி குதர்க்கமா கேட்பா?"

"யாரு கமலா? என்ன கேட்டா?"

"அந்த ராஜிதான்...என்ன இப்ப செளக்கியமானு கேட்குறா?"

"அதுல என்ன தப்பு..சாதாரணமா கேட்குறதுதானே?"

"ம்ஹூம்..அதுக்கு ஆயிரம் அர்த்தம் இருக்கு..எனக்கா தெரியாது? என் அப்பா இந்த தொகுதி M.L.A. அவரை போட்டு தள்ளி இந்த தொகுதிலே இடை தேர்தல் வர வச்சதே அவங்க ஆளுங்க தான்.. எங்க வீட்லே வேற ஆண் வாரிசு இல்லை அப்படிங்குறத தைரியத்துலே கேட்குறா?"

"நீயா வேற அர்த்தம் எடுத்துக்கிட்டா யாரு என்ன பண்ணமுடியும்?? அட்லீஸ்ட் நல்ல சுவாரயஸ்யமான மேட்டர்லயாவது இந்த மாதிரி கற்பனையா நிறைய அர்த்தம் எடுத்தாலும் இன்ட்ரஸ்டிங்கா இருக்கும்.. இப்பிடி ஒன்னுமே இல்லாத மேட்டருக்கு இந்த ரியாக்ஷன் தேவையா?"

"என்னோட இந்த ரியாக்ஷன விடு.. வர்ற இடை தேர்தல்லே நானே நின்னு எங்கப்பா இடத்தை பிடிக்கலே என் பேரு கமலா இல்லை"

* * * * *
அவளோட காதலன் அழகன் கிட்டே கமலா " தேர்தல எப்படி கையாளனுமோ, கையாண்டுக்கோ ஆனா நான் ஜெயிக்கணும்".என்று சொல்லி ஜெயித்து விட்டாள். நடந்த காட்சிகளை கும்பன் விவரிக்கிறான்...

அழகன், எலேச்சன் டையதிலே ஊத்து, கூத்துன்னு பல கைங்கர்யங்கள் செய்து, பூத்து கைப்பற்றுதல், பணத்தை வாரி இறைத்தல், மிரட்ட வேண்டிய ஆளுங்களை மிரட்டி உரைத்தும் ஒரு வழியா ஜெயிக்க லைன் கிளியர் பண்ணி, இப்போ பதவி ஏற்பு விழாவும் ஏற்பாடாயிருச்சு. அழகான அழகன் இன்னும் அழகா வந்தாச்சு..இப்போ கமலா, அழகன், அழக பார்க்கணும்.. என்ன? தான் இந்த காலத்து பொண்ணா இருந்தாலும், அரசியல்வாதி பொண்ண இருந்தாலும், காதலனை பல பேரு முன்னே பார்க்க கூச்சமாய் தான் இருக்கிறது அவளுக்கு.

ஆனாலும் அவங்க கண்ல மண்ண தூவிட்டு அழகன் அழக பார்த்தே ஆகணும், அதனால சிம்பிளா தன்னோட கையாலே, நெற்றி, சிகை மற்றும் அந்த சிறிய அளவிலான முக அலங்காரம் ஆகியவற்றை சரி செய்யும் சாக்கில் ஒரு பார்வ‌ பாக்குறா கமலா..

அப்போது அவளுக்கு அவனை பற்றி பல எண்ணங்கள்? எப்போதும் சரி, பார்க்க சாதுவா இருக்கும் இவனா நமக்கு இவ்வளவு பெரிய வெற்றியை தேடி தந்தவன். இவன் உண்மையிலேயே சாதுவா இல்லை நம் மேல் பயித்தியமாய் இருக்கும் சேதுவா என்று எண்ணி, சந்தேகம் கொண்டு பார்க்கிறாள்.

* * * * *

"இது எல்லோரும் பண்றது தானே.."

"எது?"

"காதலனை காதலி பார்ப்பது, மற்றும் இன்ன பிற... செயல்கள். "

" O.k.. தான் ஆனா இந்த பாட்டிலே... ஏன் நெற்றி, சிகை, முக அலங்காரம் ஆகியவற்றை சரி பண்றமாதிரின்னு கும்பர் எழுதியிருக்கணும்?"

"ஏன்?"

"எல்லா பெண்களும், தான் அழகோ இல்லையோ, அடுத்தவ அழகா? என்று காணுவதிலேயே பெரும் ஆர்வம் உள்ளவர்களாக இருப்பர். அந்த சைக்காலஜியை பயன்படுத்தி, பிற பெண்களின் பார்வையை அவன் மேல் விழாதவாறு தன் பக்கம் திருப்பி, தன் காதலனை காணுகிறாள். இது ஒரு கோணமா?"

"பெண்களுக்கு, ஆபரணங்களை விட அவளை சுமங்கலியாய் அறிவிக்கும் நெற்றிக் குங்குமம், மற்றும் சூடும் பூ மேலேயே அலாதி பிரியம் இருக்கும். ஸோ..இவ நெற்றி, சிகை, சரிசெய்யுற மாதிரி, இன்று வெற்றி திலகம் தாங்கும் இந்த நெற்றி, நாளை உன்னுடைய மங்கள திலகத்தையும் தாங்கும் என்றும், இன்று வெற்றி மகுடம் சூட்டப்படும் இந்த சிரசு நாளை உன் கையால் பூ முடித்து தாங்கும் என்றும் உணர்த்துபவளாக அந்த செய்கையை செய்கிறாள் என்று கும்பர் நமக்கு உணர்த்து கிறார். "
"இது ஒரு கோணமா??

அதனால்தான் நெற்றி, சிகை, முக அலங்காரம் ஆகியவற்றை திருத்துபவளாக காட்டினான் கும்பன்.. ஓக்கேயா??"

அந்த பாடல்..
உடைய பூத் வளைத்ததும் இறைத்ததும் உரைத்தும்,
இடைய தேர்தல் இடத்து, முதல் ஐயம் விடலுற்றாள்,
பையனை, அகத்து வடிவே அல, புறத்தும்,
சிகை தலை திருத்துபு, கடைக் கணின் உணர்ந்தாள்..

(எல்லோரும் இருக்கும் இடமாதலால், அன்று நமக்காக பூத்து கைப்பற்றுதல், பணத்தை வாரி இறைத்தல், மிரட்ட வேண்டிய ஆளுங்களை மிரட்டி உரைத்தல் போன்ற வேலைகளை செய்து இன்று சாதுவாய், பையன் போல, ஏதும் அறியா சிறுவன் போல நிற்கும் இவனா? அவன். என் அழகன். என்ற ஐயம் நீங்க, தன் நெற்றி, சிகை, முக அலங்காரம் ஆகியவற்றை திருத்துவது போல் என் நெற்றியில் எந்த திலகமும் உன்னால் தான், நான் சூடுவது கல்யாணமாலையாய் இருந்தாலும் உன்னால் தான் என்று குறிப்பாய் உணர்த்தி கடைக் கண்ணால் பார்த்தாள்)

எது எப்படியோ.. மிக தற்காலத்தில் தேர்தல் நடக்கும் அழகான காட்சியையும், கமலாவின் வெட்கம் கலந்த கடைக்கண் பார்வையும் கண்முன் நிறுத்தும் என்ன! ஒரு அழகான பாடல்...

கும்பர் வாழ்க‌.

டிஸ்கோ போகும் பெண்கள்...கும்பர் வாழ்க.

மும்பை, ஏழு நட்சத்திர அந்தஸ்து பெற்ற விடுதி, வெள்ளி இரவு.. இளைஞர்களின் கொண்டாட்டம்.. குடும்பஸ்தர்களின் திண்டாட்டம்..(குடும்பத்தோடு போனால் உள்ளே விட மாட்டாங்க.) நிறைய காதலர்கள்.. அதைவிட நிறைய கல்லூரி மாணவ மாணவிகள் குரூப் என பட்டாம்பூச்சி(விட்டில்?)மயம்.. ஆட்டம், பாட்டம், பெல்லி ஆட்டம், பாட்டம் ஆட்டம்..... என அடுத்த கட்ட முயற்சி.. அங்கே தான் நம் கதை நாயகர்கள் நைனாவும் அவனோட மைனாவும் மது கோப்பையை நுனிவிரலில் எடுத்து முன் உதடுகளில் வைத்து..இப்படி நுனிநளினங்கள் எல்லாம் வெளியேதான்..டிஸ்கொ அரங்கினுள் அதே அவர்கள் கெட்ட ஆட்டம் தான்..அட இதில் என்ன ஒரு வாழ்க்கைத் தத்துவம்.

"என்ன...பாலிவுட் பகல் கனவு கன்னி ஜில்லிகா ஜிக்காவத் வருவாளா? நம்ம உள்ள போகலாமா?"

" வருவா.... வெயிட்பண்ண வேண்டாம்...நாம உள்ளே போவோம்....அங்க பார்த்தியா.. குத்து ஆட்டம் போடுற பாக்கி பாவண்த் .." என்று சொல்லிக்கொண்டே ஒரு 'வினோத' சைகை காட்டி சிரித்தாள்.

ஒரு சிகப்பு டீ சர்ட் இளைஞன் க்ராஸ் செய்தான்..

"நல்லா இருக்கான் இல்ல.."
"இல்ல.. செளவ்செளவ் காய் மாதிரி இருக்கான்.. நீ இன்னும் அவன் முகத்தை பார்க்கல....நீதான் சூப்பரு நைனா.... அதனாலே தானே உன்னை புடிச்சேன்." -

"ஹே...நைனா.... ஆமா.. நீ ஏன்? இந்த பக்கமாவே பார்த்து பேசிட்டு இருக்க? அங்கே பாரு ஜில்லிகா ஜிக்காவத் வந்தாச்சு,"
"ஸோ வாட்? நம்ம பக்கத்து பில்டிங் சேட்டு பொண்ணு, வந்திருக்கா, செம செக்சியா இருக்கால்லோ, அவளை பார்த்து கிட்டு இருக்கேன்"

"ஹேய்... ஜில்லிகா ஜிக்காவத்தோட ஹிப் மூவ்மென்டை பாரேன், அவளோட எடுப்பான இடுப்பை பாரேன்..."
"நான் எங்க அதப்பார்த்தேன்.. இன்னும் சேட்டு பொண்ணத்தான் பார்த்துட்டே இருக்கேன்.. "

இதைக் கேட்டுக்கொண்டே இருந்த மைனா....
"ஆமா.. இவரு பெரிய டாஸ்மாக் "டங்குவாரு"... ஒரு ஐட்டம் டேஸ்ட் பண்ணிட்டாருண்னா வேற ஐட்டத்தை தொடவே மாட்டாறு .... காசை கொட்டி வந்தத்துக்கு... கூட நாலு ஃபிகரை ரசிச்சிட்டு போவியா...!."

"என்னோட காசிலே ஓசிக்கு வந்ததும் இல்லாம ஆரம்பிச்சுட்டியா.... ஹே அந்த டாஸ்மாக் "டங்குவாரு" புரியலடி.. எக்ஸ்பைளைன் ப்ளீஸ்.."

"சில டாஸ்மாக் டங்குவாருங்களை சரக்கு அதிகமா அடுக்கி வச்சிருக்கிற இடத்துக்கு கூட்டிட்டு போய் விட்டாங்கலாம், எதுனாலும் எவ்ளோனாலும் அடிச்சிக்கலாம் என்று சொல்லி. ஆனாலும் அந்த டங்குவாருங்க அதது, அதது அடிக்கிற சரக்கை மட்டுமே எடுத்து அடிச்சிசாம்... அடிச்சி கொஞ்ச நேரததிலையே மட்டையாகி போச்சாம்."

இப்படி நடந்துச்சோ இல்லையோ.. ஆனா கும்பரோட பார்வையும், வார்த்தைகளும்.. ஒரு சம்பவத்தோட அழக வர்ணிக்கிறதுனா இதைவிட சிறப்பா யாரும் எழுத முடியாதுங்கறதும் மட்டும் உண்மையோ உண்மை..
பேசிக்கொண்டே ஒரு அறைக்குள் நுழைந்து மறைந்துபோனார்கள்..

அந்த பாடல்..

கோர்பெல் கண்டார் கோர்பெலே கண்டார்
கோர்தழல் கங்குணை அன்ன
பகார்டிகண்டார் பகார்டியே கண்டார்
பர்னட்ஸ் கண்டாரும் அஃதே
விழிகொண்ட கண்ணார் யாரே
விடியவிடிய முடியக் கண்டார்

விளக்கம்:
கோர்பெல் சரக்கு அடிப்பவர்கள் கோர்பெலே அடித்தார்கள், அதை மட்டுமே அடித்தார்கள். தன்னை ஒட்டி இருக்கும் அனைத்தையும் கோர்த்து எரியும் கங்கு போன்ற பகார்டி குடிப்பவர்கள் அதனையே குடித்தார்கள், பர்னட்ஸ் சரக்கை சுவைப்பவர்களின் நிலையும் அதுதான்.... விழிப்பாய் இரு என்று பாடம் சொல்லும், விழி கொண்ட கண்களை உடைய, யாரும் விடியும் வரை கூட இருக்க முடியவில்லை? என்னே காதல் மக்களுக்கு, சரக்கின் மேல்.

மிகைப்படுத்தி வர்ணித்தாலும், எத்தனை அழகான சொற்கள்..எவ்வளவு கற்பனை..அதுதான் கும்பர்..!
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
அனுமதி வழங்கிய திரு.நர்சிம் அவர்களுக்கு நன்றி...

போதை பொழியும் பானம் - கும்பர்

தமிழ் ஆர்வலர்களும்....
நர்ஸிம் அண்ணாவின் ரசிகர்களும் மன்னிக்க.....

நேற்று தம்பி லண்டனில் இருந்து வந்திருந்தான்.. காலையில் காபியை குடித்துக் விட்டு, காலைக் கடனுக்காக ஆற்றுக்கரை ஓரம் நடந்து கொண்டே ஊர் விசயங்களைப் பேசிக்கொண்டிருந்தோம்..திடீரென ஓர் இடத்தில் நிறுத்தி.. உனக்கு ஒரு சர்ப்ரைஸ்.. நேத்து லண்டநிலிருந்து வரும்போது, நீ பல வருஷமா ஏங்கி கொண்டிருந்த ஒரு மேட்டர் கிடைச்சுச்சு.. அத நீ பார்த்தேன்னா அவ்வளவுதான்..என்று சொல்லிக் கொண்டே அந்த பொருளை எடுத்தான்..

பொன் நிறமாக இருந்தது அது, பெரிய பெரிய மனிதர்களும், மேட்டுக்குடி மக்களும் வைத்திருப்பார்களே அது, ஆங்கிலப் படங்களில் ஆணும் பெண்ணுமாய் அமர்ந்து ரசித்து, ரசித்து சிப்பி, சிப்பி அருந்துவார்களே அந்த வகையான உயர்தர மது தான் அது... பருகினால் "வருடும் போதையை தரும்" பானம்...

வாரா வாரம் வார இறுதியில், ஏதோ ஒரு கணத்தில் ஆளாளுக்கு கையில் உள்ள காசை போட்டு, காணாதத்திற்கு சில பழைய பத்திரிகைகளை எடைக்கு போட்டு பணம் வாங்கி யார் கண்ணிலும் படாதவாறு சரக்கு வாங்கி, ஏதேனும் தோப்பு, துறவு என்று ஒதுங்கி சரக்கடித்து...இது எல்லாம் நடந்து கொண்டிருக்கும் பொழுதே..அனிச்சை செயலாக ஊறுகாய் தீர்ந்த விரலை நக்கித் தொலைப்பதும்... நடக்கும்..

இப்படி போற்றிப் பாதுகாத்த பழக்கம் அது.. பின்னர் ஒரு நண்பனின் பிறந்தநாள் அன்று, எங்கேயோ யாரிடமோ இருந்து அவன் கெஞ்சி கூத்தாடி கொண்டு வந்திருந்த மிலிடரி சரக்கு தான் , முதன்முதலாய் (முதலும் கடைசியுமாய்:மனசாட்சி..) நான் அறிந்து அடித்த விலை உயர்ந்த சரக்கு.. எட்டாவதாய் நான் ஒரு பெண்ணை காதலித்து கொண்டிருந்த சமயம் அது...

இப்படிப் பட்ட வரலாற்று பெருமை வாய்ந்த அந்த பழக்கம், (காதலில் தோற்றவுடன் மற்ற பொருள்களுக்கு கொடுக்கப்படும் முக்கியத்துவம் குறைந்து விடுமோ..?). இன்று வரை தேடித் தீர்ந்து போனேன்..ஒரு உயர்ந்த சரக்கையும், நான் முதலில் காதலித்த பெண்ணையும்....

அந்த சரக்கைத்தான் கொடுத்தான்..அதை வாங்கிய நான் எதுவும் சொல்லவில்லை.. அமைதியாக கையில் வைத்திருந்தேன்..அவனை கட்டிப் பிடித்து தேங்ஸ் சொல்லுவேன், .."நண்பா... நீயே உண்மை நண்பா, மச்சி... கலக்கிட்டெ" என்று ஆர்ப்பரிப்பேன்.என்று என்ன என்னமோ எதிர் பார்த்திருந்த அவன்.. என்னுடைய இந்த ரியாக்ஸனை பார்த்து..

எங்களின் சக நண்பணிடம்
"ஏதாவது பிரச்சனையா, அவன் சரக்கடிக்கிறததை விட்டுட்டானா? " என்று மெல்லிய குரலில் கேட்டுக் கொண்டிருந்தான்..

பாவம் அவன் கும்பரை படித்ததில்லை..

கள் பானையை பதுமனிடம் இருந்து வாங்கிய பேதை ஏதேதோ பேச முயன்று ..உதடு குவித்து,விம்மி.. ஆனால் ஏதும் பேசாமல் அதை தன் மார்பில் வைத்துக் கொண்டானாம்.. வாயூரி நின்றானாம்..

அந்த பாடல்..

மோரொக்கும்; உலை வைக்கா தூறலு மயங்கும்; குளிர் நல் நீர்நீக்கி,
நிறை கண் இணை ததும்ப, நெடு நீளம்நோக்கும்; நுவலக்
கருதும், ஒன்றும் நுவல்கில்லான்;மேக்கு நிமிர் விம்மலன்;
விழுங்கலுறுகின்றான்

(மோரை போன்றது; உலை வைக்க கிடையாது, ஊறலும் கிடையாது, கலந்தடிக்க நீரும் தேவை இல்லை. இதை போன்ற ஒரு சிறந்த பானம் கிடையாது என்று எண்ணி,.கண்ணில் வந்த நீர் திரையை நீக்கி அதை நெடுநேரம் பார்த்தான்.. ஏதும் பேசவில்லை.. ஆனால் உதடுகள் விம்மி, வாயூரி, எச்சில் விழுங்கி நின்றான்..)

மீண்டும்.. கும்பர்.. வாழ்க..!

பெருந்தொகை... ரம்மு.... ஆம் அந்த ஃபேமஸ் பார் தான்....

"அண்ணே..."
"ஹ்ம் என்ன?"
"அண்ணே.. இங்கே உக்காந்துக்கலாமா அண்ணே"
"ஹ்ம்.."
"என்னன்னே.. தனியா உக்காந்து.... சரக்கு போட்டுக்கிட்டு இருக்கீங்க..."
"ஹான்..... யாரை நம்பி நான் பொறந்தேன்??? தம்பி... பொம்பளைங்களே நம்பவே கூடாது.. நம்பினே நடு ரோடு தான்.."
"ஆமாண்னே...."

இப்படி தொடங்கும் டாஸ்மாக் உரையாடல் பெரும்பாலும் பேச்சில் தொடங்கி நட்பில் முடிகிறது என்பது வரலாறு.

நண்பனின் வீட்டு திருமணத்தில், உற்சாக பாண விருந்தில், ஏமாற்றிய பெண்ணை நினைத்து (பூ மாதிரி பொண்ணு???)... நினைத்து... நினைத்து.. பார்த்துக் கொண்டே.. சரக்கை போட்டுக்கொண்டு சிகரட்டை... ஊதுவதில்... தொடங்கி

பின்னே கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் முன்னேறி, பின் எந்த கல்யாணம் வந்தாலும், முடிந்த வரை சரக்கை போட்டுக் கொண்டு இருந்து, எப்படா இன்னொருவனுக்கு கல்யாணம் வரும் என்றும் காத்திருந்து, அந்த வீட்டு திருமண, உற்சாக பாண விருந்திற்கு எதேச்சையாக செல்வது போல் திட்டமிட்டு(திட்டமிட்டா அப்புறம் என்ன எதேச்சை?) செல்வது.... பின்னர் டேமேஜரிடம் திட்டு வாங்கின, பதவி உயர்வு வாங்கின என்று சகல நிகழ்வுகளுக்கும் சென்று தண்ணி அடித்து..நட்பை தொடர்வது

நார்மலாக கல்பா... இழுத்து சாப்பிடும் பழக்கம் இருந்தாலும் பிறர் முன் சிப், சிப்பாக சிப்பி.. முன் உதட்டாலேயே முகர்ந்து கொண்டிருந்து விட்டு, அவர்கள் கை கழுவவோ அல்ல வேறு ஏதேனும் இயற்கை செயலுக்காகவோ எழுந்ததும் இயல்பாய் குடிப்பது போல் பாவனை காட்டி ஒரு கல்பில் இழுத்து விட்டு அடுத்த ரவுண்டை தொடர்வது...

பின்னர் ஏதாவது ஒரு நிகழ்ச்சியில் பொதுநண்பர் மூலம் அறிமுகமாகி, ஒரு சினேகப் புன்னகையில் மெயில் அட்ரஸ் வாங்கி, போன் நம்பர் வாங்கி, ஈ என்று இளித்துக்கொண்டே நீங்க என்ன அடிப்பீங்க? என்று கேட்டு அதை பெற்றும் கொடுத்து, யார் எவர் என்பதை முழுமையாக தெரியாமல் குத்து மதிப்பாக தகவல்களை பரிமாறி..பின் சிகரட் , சைய்டு-டிஸ் பரிமாறிக்கொள்ளும் சம்பவங்களும் நடந்துகொண்டிருக்கிறது..

இப்படி எத்தனையோ சந்தர்ப்பத்தில் யார் எவர் என்றே தெரியாமல் கிலாசோடு கிலாசு உரசி.. சகலமும் பகிர்ந்த... நட்பு... திருமணம் முடிந்தாலும் முற்று பெறாமல் இறுதி வரை செல்வதை பார்த்தோ, அனுபவித்தோ, அனுப‌வத்தை கேட்டோ இருக்கிறோம்...

இந்த மேட்டரை எந்த பிரபலமான பாடலும் விளக்க வில்லை என்றே தெரிகிறது..
அதனால் நானே ஒரு சிறந்த குறுந்தொகை பாடலை உல்டா செய்து விட்டேன்..

தமிழ் ஆர்வலர்கள் மன்னிக்க...
மற்றவர்கள் குடித்து விட்டு ஸ்ட்டெடியா நிக்க...


பாடல்..

நீயும் நானும் யார் ஆகியரோ
பியரும் பிராந்தியும் எம்முறை கேளிர்
யானும் நீயும் வேறு வழி வந்தும்
ரம் மிடை கலந்த கோக் போல
குடியரிடை நெஞ்சம் தாம் கலந்தனவே


ஒரு குடிமகன், இன்னொரு குடிமகனிடம் கூறும் குடிப்பாடல்..
ரம்மி ஆடினார் ரம்மி என்ற புலவர்..(ரம் அடித்துவிட்டு ரம்மி ஆடுபவராக இருக்கும், அதனால் வந்த பெயராக இருக்கும்..)

இது இந்த பதிவின் எதிர் பதிவு அல்ல, அதனை ஒட்டி வந்தது......